Golfersarm
De golfersarm of epicondylitis medialis is een niet bacteriële
ontsteking ter hoogte van het onderste binnenste botuitsteeksel van
de bovenarm (mediale epicondyl). Het betreft een pees van een spier
die de hand in de richting van de handpalm beweegt. Er kunnen in
principe meerdere pezen aangedaan zijn, maar meestal betreft het
een gemeenschappelijke peesaanhechting van de spieren in de
onderarm
Oorzaken
Een golfersarm wordt veroorzaakt door herhaalde overbelasting van
de spieren van de onderarm die aan de binnenzijde van de elleboog
aanhechten. In principe kan iedereen een golfersarm krijgen. Hoewel
er geen specifieke factoren zijn die een golfersarm in de hand
werken, zijn er wel activiteiten die een kans op de aandoening
vergroten. Dit zijn vooral werkzaamheden die aanspraak maken op de
pols-, hand- en vingerbuigers. Veelal ongewone grote krachten en/of
langdurige kleine krachten kunnen risico's met zich meebrengen.
Meestal zijn langdurig, lichte continuerende belasting de oorzaak
van een golfersarm.
Wat zijn de symptomen van een golfersarm?
• pijn aan binnenzijde van de elleboog
• vaak is er uitstraling naar onderarm(spieren), pols en hand
• krachtsverlies en mogelijk coördinatiestoornissen
• soms een typische "hard aanvoelende, gezwollen" onderarm
• het volledig strekken van de elleboog kan soms pijnlijk zijn (en
beperkt). Deze klacht treedt vnl. 's morgens op of na een langere
stabiele houding. Vaak na een aantal bewegingen van de elleboog
wordt deze pijn minder
• pijn bij het rekken van de pols-buigers (elleboog gestrekt en de
hand in de richting van de handrug bewegen)
Hoe wordt de diagnose van een golfersarm
gesteld?
De diagnose van een golfersarm wordt gesteld aan de hand van een
gesprek, de beschrijving van de klachten en een goed lichamelijk
onderzoek. In de meeste gevallen zijn bijkomende onderzoeken, zoals
röntgenfoto's en scans, niet noodzakelijk.
Hoe wordt de golfersarm behandeld?
Bij de behandeling van een golfersarm zal rekening worden gehouden
met een aantal factoren:
• de uitgebreidheid van de ontsteking
• de manier waarop men bepaalde medicijnen verdraagt
De mogelijke behandelingen bestaan uit:
• onmiddellijk stopzetten van de activiteiten die de klachten
veroorzaken
• ijspakkingen, 3 maal per dag gedurende 15 minuten
• ontstekingsremmende medicijnen
• een lokale injectie met corticosteroiden en een lokaal
anaestheticum over de peesaanhechting
• chirurgische behandeling waarbij de ontstoken pezen worden
losgemaakt van het bot en ontstoken weefsel wordt weggehaald. Als
de klachten na de operatie blijven bestaan dan weten we uit
ervaring dat de klachen nog lang zullen aanhouden. Verklevingen en
een verzwakte pees zijn daar meestal de oorzaak van. Bij veel
mensen is na een operatie de elleboog regio zeer gevoelig.