Tennisarm
Een tennisarm wordt ook wel eens tenniselleboog of epicondylitis
lateralis genoemd. Het is een niet bacteriële ontsteking aan de
elleboog. De peesontsteking vindt zijn oorsprong aan het onderste,
buitenste botuitsteeksel van de bovenarm (laterale epicondyl). Het
betreft een pees van een spier die de hand in de richting van de
handrug beweegt. Er kunnen in principe meerdere pezen aangedaan
zijn, maar meestal betreft het een gemeenschappelijke
peesaanhechting van de spieren in de onderarm.
Oorzaken
Een tennisarm wordt veroorzaakt door herhaalde overbelasting van de
spieren van de onderarm die aan de buitenzijde van de elleboog
aanhechten. In principe kan iedereen een tennisarm krijgen. Hoewel
er geen specifieke factoren zijn die een tennisarm in de hand
werken, zijn er wel activiteiten die een kans op een tennisarm
vergroten. Dit zijn vooral werkzaamheden die aanspraak maken op de
pols-, hand- en vingerstrekkers. Veelal ongewone grote krachten
en/of langdurige kleine krachten kunnen risico's met zich
meebrengen. Meestal zijn langdurig, lichte continuerende belasting
de oorzaak van een tennisarm. Uit onderzoek blijkt dat het meestal
mensen betreft met een leeftijd van tussen 35 en 55 jaar.
Wat zijn de symptomen van een tennisarm?
• pijn aan buitenzijde van de elleboog
• vaak is er uitstraling naar onderarm(spieren), pols en hand
• krachtsverlies en mogelijk coördinatiestoornissen
• soms een typische "hard aanvoelende, gezwollen" onderarm
• het volledig strekken van de elleboog is beperkt en kan pijnlijk
zijn. Deze klacht treedt vnl. 's morgens op of na een langere
stabiele houding. Vaak na een aantal bewegingen van de elleboog
wordt deze pijn minder
• pijn bij het rekken van de pols-strekkers (elleboog gestrekt en
de hand in de richting van de handpalm bewegen)
• soms zijn er ook golferselleboog-klachten aanwezig aan dezelfde
arm
Een simpele test
het bovenhands oppakken van een stoel geeft de typische
pijnklachten die horen bij een tennisarm.
Hoe wordt de diagnose van een tennisarm
gesteld?
De diagnose van een tennisarm wordt gesteld aan de hand van een
gesprek en de beschrijving van de klachten en een goed lichamelijk
onderzoek. In de meeste gevallen zijn bijkomende onderzoeken, zoals
röntgen en scans, niet noodzakelijk.
Hoe wordt de tennisarm behandeld?
Bij de behandeling van een tennisarm zal rekening worden gehouden
met een aantal factoren:
• de uitgebreidheid van de ontsteking
• de manier waarop men bepaalde medicijnen verdraagt
De mogelijke behandelingen bestaan uit:
• onmiddellijk stopzetten van de activiteiten die de klachten
veroorzaken
• ijspakkingen, 3 maal per dag gedurende 15 minuten
• ontstekingsremmende medicijnen
• een lokale injectie met corticosteroiden en een lokale verdoving
over de peesaanhechting
• chirurgische behandeling waarbij de ontstoken pezen worden
losgemaakt van het bot en ontstoken weefsel wordt weggehaald. De
klachten na een operatie zullen nog enige tijd aanhouden. Bij 80%
van de patiënten zijn de klachten binnen 3 tot 6 maanden
verdwenen.