• 
• 
• 
• 

• Knie
• Heup
  • Heupprothese
  • Slijmbeursontsteking heup
  • Versleten heup
  • Kopnecrose
• Rug
• Schouder
• Voet
• Enkel
• Elleboog

Kopnecrose

Zoals alle levende weefsels is ook bot afhankelijk van de bloedvaten die bloed naar het bot brengen. Alle bloedvoorziening van de heupkop komt naar de kop doorheen de nek van de heup, dit is het verbindingsdeel tussen de heupkop en de bovenste deel van het dijbeen.

Kopnecrose of avasculaire necrose van de heupkop kan ontstaan wanneer de bloedtoevoer naar het bot niet op normale wijze verloopt. Hierdoor verzwakt de botstructuur waardoor deze kan instorten en het kraakbeen beschadigt. De mooie bolvorm van de heupkop plat af. Het gevolg hiervan is dat de kop niet meer mooi past in de kom van het bekken. Hierdoor ontstaat er een vroegtijdige slijtage van de kop en de kom die tegen elkaar wrijven en bewegen maar niet meer mooi in elkaar passen.

Dit uit zich in pijn in de heup in een vroegtijdig stadium en naargelang de aandoening erger wordt kan er ook arthrose van het gewricht ontstaan (secundaire arthrose).

Oorzaken van kopnecrose
In de meeste gevallen is er geen duidelijke oorzaak te vinden voor kopnecrose Een letsel of trauma van de heup zelf kan de bloedvaten beschadigen. Voornamelijk fracturen van de heup door de nek geven vaak aanleiding tot een beschadiging van de bloedvoorziening van de heupkop. Een luxatie of ontwrichting van de heup gebeurt met een zodanige kracht dat er een scheur kan optreden van het bloedvat. Soms kan het enkele maanden, tot zelfs een jaar na het ongeval duren vooraleer de aandoening duidelijk wordt.

Van bepaalde medicijnen is het ook bekend dat ze kopnecrose kunnen veroorzaken. Langdurig cortisone gebruik is daarvan een voorbeeld.

Ook bestaat er een duidelijk verband tussen overmatig gebruik van alcohol en kopnecrose. Stollingsafwijkingen in het bloed (bvb sikkelcel anaemie) kunnen ook kopnecrose veroorzaken.

Wat zijn de symptomen van kopnecrose?
Het meest vroegtijdig symptoom van avasculaire necrose van de heupkop is pijn bij steunen op de heup. Deze wordt gevoeld in de bilstreek, lies en uitstraling tot de voorzijde van het bovenbeen.. Naarmate het letsel toeneemt zal ook manken ontstaan en zal de heup ook stijver worden. De pijn neemt dan ook geleidelijk toe, niet meer alleen bij het stappen maar ook bij rust. Zelfs nachtelijke pijn kan het slapen onmogelijk maken.

Hoe wordt de diagnose van kopnecrose gesteld?
• Ziektegeschiedenis en lichamelijk onderzoek
• Röntgenfoto: als de aandoening lang genoeg bestaat zal dit duidelijk zijn op rontgenopnames van de heup.
• MRI scan of botscan: in een vroegtijdig stadium is een rontgenopname echter normaal en is een MRI scan of een botscan noodzakelijk om de diagnose te kunnen stellen.

Behandeling van kopnecrose
De behandeling is afhankelijk van de ernst van de aandoening. De symptomen kunnen behandeld worden met pijnstillers. Er is echter geen medicamenteuze behandeling die de bloedvoorziening van de heup kan herstellen en het proces van de necrose kan stoppen of omkeren.

Core-decompressie: in een vroeg stadium kan de behandeling volstaan met het opboren van het slecht doorbloede gedeelte van de heupkop. Dit is een relatief kleine en eenvoudige ingreep. Bij deze ingreep wordt via een kleine snede aan de zijkant van de heup een tunnel naar de heupkop gemaakt, door middel van een fijne boor. De bedoeling van deze operatie is om de druk in de heupkop te verminderen (pijnverlichting) en om de doorbloeding van de heupkop te bevorderen. Nadien is het aangewezen om gedurende 6 weken krukken te gebruiken en niet te belasten op de heup om het bot te laten genezen en de bloedvaten de kans te geven om in te groeien.

Totale heupprothese: bij ernstige kopnecrose, zeker wanneer er ook secundaire arthrose bestaat, is de enige vorm van behandeling een gewrichtsvervangende operatie met een heupprothese.

Orthopedisch chirurgen

© Kliniek ViaSana